عنوان پايان‌نامه: بررسي وضعيت همكاري در توليد آثار علمي و عوامل مؤثر بر آن در ميان اعضاي هيئت علمي دانشگاه فردوسي مشهد

 نام و نام خانوادگی دانشجو:  ماریه رحیمی

استاد(ان) راهنما: دکتر رحمت اله فتاحی

استاد(ان) مشاور: دکتر محمدرضا داورپناه

دانشکده و دانشگاه محل تحصیل: دانشكدة علوم تربيتي و روانشناسي دانشگاه فردوسي مشهد

تاریخ دفاع (ماه و سال):  خرداد 1386

پست الکترونیکی: (maryyerahimi@yahoo.com)

چکیده:

اين پژوهش با روش پيمايشي، پديدة همكاري علمي و تأليف مشترك در ميان 4 حوزة موضوعي كشاورزي، علوم پايه، مهندسي و علوم انساني دانشگاه فردوسي را بررسي كرده است. نتايج نشان داد كه سه حوزة كشاورزي، علوم پايه و مهندسي بيشترين و حوزة وسيع علوم انساني پائين‌ترين ميزان همكاري علمي در توليدات علمي اعضاي هيئت علمي خود را داشتند، همچنين ميان نسبت همكاري علمي در 4 حوزه تفاوت معني‌داري وجود دارد و بيشترين ميزان نسبت همکاری علمی در حوزة کشاورزی و کمترين آن در حوزة علوم انسانی است. الگوي غالب همكاري علمي در اين دانشگاه، الگوي همكاري علمي با دانشجويان بوده است.در ارتباط با تعداد نويسندگان در كل توليدات مشترك دانشگاه، الگوي دونويسنده‌اي، به‌عنوان الگوي غالب در همكاري علمي شناخته شد.در ميان انواع منابع، مقاله‌های مشترک به‌عنوان منبع غالب در همکاری‌های علمی اين دانشگاه شناخته شدند. بين متغيرهاي جنسيت، سن، مدرك، سابقة كار و رتبة اعضاي هيئت علمي دانشگاه با ميزان همكاري علمي ايشان رابطة مستقيم و نسبتاً كمي وجود دارد، اما ميان مسئوليت اجرايي و ميزان همكاري علمي رابطه‌اي وجود ندارد. به نظر اعضاي هيئت علمي دانشگاه فردوسي، از ميان عوامل مشوق همكاري علمي، عوامل مشوق فردي بيشترين ميزان و از ميان عوامل بازدارنده، عوامل بازدارندة محيطي بيشترين ميزان تأثير را در همكاري علمي دارند.